En trouwens, waarom noemen we bevallingsverlof ‘vrij’?

En trouwens, waarom noemen we bevallingsverlof ‘vrij’?

Als een weekje vrij nemen en dat vullen met werkklussen geen vakantie is, hoe zit het dan met ons bevallingsverlof? Verlof… dat klinkt ook als vrij. Als uitrusten, bijkomen.
En daar hoort de verwachting bij dat je er na je verlof weer volop tegenaan kunt met je werk. Wat vaak niet bepaald de realiteit is. Lees verder

It’s nice but why do you call it a vacation?

It’s nice but why do you call it a vacation?

A week off sounds great. And my site and my facebook mention a week of holiday, a vacation. It does feel like that. Until a colleague I meet in an impromtu meeting looks at me and says ‘You did not take a week off, you reserved a week for other work than individual clients!’

Good point. I took a week ‘off’ to do work which requires uninterrupted time. Lees verder

May I?

May I?

Give me a moment on my soapbox?
Recently I’ve heard several times that finding good info on formula is so hard to get. And that that is caused by the breastfeeding’people’ because they prevent parents being educated on formula. And prevent healthcare professionals to be educated on the subject. Recently I saw an article claiming that the higher rate of obesity in formula fed babies is caused by the emphasis on breastfeeding.
Allow me to clarify a few things. Lees verder

Waarom en wanneer gaan de hakken in het zand?

Waarom en wanneer gaan de hakken in het zand?

Why does information on the healtheffects of (not) breastfeeding often creates so much resistance and such emotional responses?

Increasingly I wonder why after all these years of information on the healtheffects and advantages of breastfeeding the message just does not seem to take hold. The content is clear and is passed on by trustworthy and well-meaning persons and institutions. But the intended public seems to be hardly welcoming the information.

At a conference about food in Berlin this week I had an interesting epiphany in what is possibly going on. Lees verder

Ongewoon, voor één keer.

Ongewoon, voor één keer.

Mijn reactie op het onderzoek met de conclusie ‘ook te dik met borstvoeding vergroot kans op overgewicht’ was ongewoon. Ongewoon snel. Maar ook ongewoon onzorgvuldig. Namelijk zonder het oorspronkelijke onderzoeksartikel grondig gelezen te hebben zoals ik gewoonlijk eerst doe.
En van die ongewone aanpak kom ik nu al weer enigszins beschaamd terug. Want in het echt artikel zijn meer nuanceringen en betere definities gebruikt dan in de abstract. En dat had ik dus eerst moeten lezen. Dat had ik kunnen bedenken.

Waarom ben ik dan toch afgeweken van mijn gebruikelijke grondige aanpak? Lees verder

Te dik op moedermelk? Of op moedermelk-met-extra-moeite?

Te dik op moedermelk? Of op moedermelk-met-extra-moeite?

Naar aanleiding van mijn post over het artikel over Overgewicht en borstgevoede baby’s kwam er nogal wat kritiek. Er zou wel degelijk sprake zijn van exclusief borstgevoede kinderen na 3 maanden. En inderdaad, in de abstract is dit anders weergegeven dan in het oorspronkelijke onderzoeksrapport.

Maar ook als wel volledig borstgevoede kinderen gevoed zijn, hoe zijn die dan gevoed? Want er gebeurt echt veel rond voedingsadvisering tussen 3 en 6 maanden.

Ik zie in mijn praktijk kinderen die op de borst overvoed worden. Waarbij ouders bij elke zucht onmiddellijk denken dat het om honger gaat. Moeders met een overproductie die maar dóór blijven aanbieden. Vaders die bij elk huiltje hun vrouw vragen om de borst te geven omdat hun kind wel honger zal hebben.

Maar dat zijn er niet zo veel. Veel vaker zie ik ouders met kinderen die ten onrechte denken dat er te weinig moedermelk is. En die daarom hard gaan werken om meer te geven: moedermelk, kunstvoeding en vaste voeding.

Neem nou mijn cliënte van vandaag. Een prachtige sterke baby van 4 maanden die naar mij doorverwezen is door het consultatiebureau vanwege borstvoedingsproblemen. Ze drinkt te kort en te vaak, en afkolven op het werk levert te weinig op.

Ik zie een stralend kind dat open en vrolijk rondkijkt, zich actief met het gesprek probeert te bemoeien en nauwelijks te verleiden is om te drinken. Ze heeft meer interesse in mij en de ongewone omgeving dan in haar moeders borst. Als ze de borst toch onder haar neus krijgt duwt ze die beslist weg, lacht naar haar moeder en probeert te praten. Niet bepaald het gedrag van een kind dat te kort krijgt toch?

Maar moeder concludeert met een bezorgd gezicht ‘zie je ze denkt dat er niets inzit, en ze probeert het niet eens meer’. Daarna vertelt ze dat ze ‘maar’ 90 – 110 cc kan kolven terwijl haar dochter volgens consultatiebureau minstens 140 cc nodig heeft, en volgens het kinderdagverblijf zelfs wel 160 cc per keer. Ze heeft geprobeerd op haar werkdagen nu 3 x te kolven, en op haar vrije dagen thuis ook nog 2 x extra. Om maar genoeg melk te hebben.

En voor het slapen heeft ze van alle kanten gehoord dat ze beter wat pap kan geven, of in plaats van de borst dan tenminste een grote fles afgekolfde melk zodat haar dochter dan tenminste met een volle buik naar bed kan. En ‘s nachts door zou slapen.

En verder heeft ze natuurlijk op internet gekeken: powerkolven, donormelk, domperidon, syntocinon, fenegriek, stoppen met werken. Alles had ze al overwogen.

En dat alles voor een prachtig slank sterk kind dat nergens last van heeft. Dat gewoon nog 2 x per nacht bij mama drinkt en dan meteen weer in slaap valt. Dat gewoon 7 á  10 minuten per voeding drinkt en dan verder de wereld wil verkennen. En dat ook op het kinderdagverblijf met 3 x 90 cc voeding volstrekt tevreden is.

Als deze moeder alles uit de kast getrokken had was haar kind mogelijk ook te dik geworden. Onnodig. Op exclusief moedermelk. Met heel hard werken.

Dus die exclusief borstgevoede te dikke kinderen in het onderzoek… hoe werden die gevoed tussen 3 en 6 maanden? Werden ze tussen 4 en 6 maanden vast bijgevoed omdat ze te weinig leken te drinken bij mama? Werkte hun moeder extra hard aan haar melkproductie omdat ze dacht niet genoeg te hebben? Kregen ze een extra fles afgekolfde melk om toch door te slapen?

Ik kan me helemaal voorstellen dat overvoeden op moedermelk kan, en dan bij zal kunnen dragen aan overgewicht. Maar meer onderzoek naar hoe en wat is dan toch echt nodig. Gelukkig geven de onderzoekers dat ook zelf aan. Hopelijk gebeurt het goed, met voldoende oog voor detail naar hoe er gevoed is tussen die belangrijke 3e en 6e maand.

 

 

Ook met bv te dik? Niet zomaar op basis van dit onderzoek!

Ook met bv te dik? Niet zomaar op basis van dit onderzoek!

Let op: deze post is vooral gebaseerd op de abstract en de verslagen in de reguliere media. Zie hier mijn toelichting en nuancering.

Goed onderzoek is zo goed als de conclusies die eruit getrokken worden. En juist bij het trekken van conclusies en het schrijven van persberichten gaat nog wel eens iets mis lijkt het.
Zoals bij de presentatie van dit onderzoek naar het type babyvoeding en het al dan niet verhoogd risico op blijvend overgewicht: ‘Ook te dikke, borstgevoede baby’s lopen verhoogde kans op overgewicht op latere leeftijd’ is de opvallende titel.
Op basis van dit onderzoek kan dit niet de conclusie zijn. Want wat is er gemeten? Lees verder

Bottlefeeding á la breast

Bottlefeeding á la breast

Breastfeeding is more than just offering food to a baby.  Those mothers who want to breastfeed but for whatever reason cannot do so often don’t realise that in abandoning the breast they need not abandon all.

Breast versus bottle: intuitive feeding versus functional? Not nesscesarily. What if bottlefeeding mothers and babies allow themselfs the same strategies to enjoy a meal together? Lees verder

Mag het wat vriendelijker?

Mag het wat vriendelijker?

Aisha was doodmoe, beurs en moedeloos. Doodmoe van kolven, bijvoeden, aanleggen met pijn en weer kolven. Beurs van stevige borstmassage en de kolf op de hardste stand. En moedeloos omdat het allemaal zo weinig opleverde. Er kwam niet meer melk, aanleggen werd niet prettiger en haar dochter werd steeds bozer en onrustiger tijdens aanleggen. Geen wonder want ze moest echt op de borst geduwd worden, had Aisha geleerd.
En ze was de afgelopen tijd bepaald niet de enige die ik zo bezig tref. Er wordt zó hard gewerkt om ‘de’ borstvoeding te laten lukken, met zulke goede bedoelingen. Door kraamverzorgenden, moeders, verloskundigen, verpleegkundigen, partners.
Maar mag het wat milder?

In oude, belangrijke en zelfs heilige teksten zijn borstvoeding en moedermelk het symbool voor overvloed, een parabel voor (goddelijke) liefde  en voor vertrouwen. Lees verder